Logo
  • uur tijdsverschil met Nederland 0 uur tijdsverschil met Nederland
  • gemiddelde temperatuur 21-28 gemiddelde temperatuur
  • adviesperiode MEI-SEP adviesperiode
  • foto's 14 foto's

Raas op 150 meter hoogte van berg naar berg en dender met een mountainbike langs de kustlijn – om vervolgens bij te komen met een glas wijn aan de boulevard. Eline verkende Dalmatië in Kroatië en ontdekte dat dit dé regio is voor een actieve vakantie met z'n tweetjes.

1. Sightseeing Makarska Rivièra

Makarska, aan de voet van de berg Biokovo, is met haar witte straten, kerkjes en Romeo-en-Julia-balkons een alleraardigst stadje. Hier moet je vooral aan het water zijn, waar de bootjes dobberen aan de boulevard, men in de schaduw van palmbomen zijn koffie drinkt en waar op de peninsula St. Petrus de wacht houdt, de sleutel van de hemel in zijn hand. Leuk op ingespeeld trouwens: op de hekjes richting het standbeeld vereeuwig je de liefde met een slotje. De romantíek!

Fietsgids Nenad, afgekort ‘Nono’, laat me de Makarska Rivièra zien per stadsfiets. Als niet-sportieveling kan ik ’m op bepaalde stukken nauwelijks bijhouden – voor die steile rotspaadjes is een stadsfiets ook niet gemaakt. Maar het dromerige uitzicht over het Nugal-strand maakt uiteindelijk alles goed. Eenmaal weer beneden gaat de maaltijd bij restaurant Brula er goed in. Hier wordt de vis iedere dag vers gevangen.

2. Raften over de Cetina

Mijn lef wordt op de proef gesteld: we gaan raften. De rivier Cetina is perfect voor de eerste keer omdat-ie relatief rustig is, aldus de instructeur. En dat blijkt! Ik hijs me in een wetsuit en eenmaal in de boot leren we peddelen, genieten we van de zon, het heldere water en de langsvliegende felblauwe libellen. Even later komen de eerste rapids dichterbij, waar we met een flinke vaart overheen razen (zoals je ook kunt zien in onze video hieronder). Raften doet me denken aan de botsboten in de Efteling, alleen nu met de kans dat je een rots raakt, of, nog erger, uit de boot valt – en dat geeft stiekem een behoorlijke kick. Alleen wanneer de instructeur, een grapjas van 22 jaar, vertelt dat we een waterval van 7 meter hoog naderen, ‘de tweede hoogste van Europa’, slik ik even en zet ik m’n voeten vast in de beugels. Twee tellen later: hard gelach en ‘No no it was a joke!’ Gevoel voor humor, die Kroaten…

3. Ziplinen op 150 meter hoogte

Vanuit Omiš rijden we met een busje hoog de bergen in, op naar het volgende adrenalineshot. Ziplinin’, baby! Alle deelnemers krijgen een tuigje aan en na even oefenen op de oefenkabel is het tijd voor het echte werk. De eerste zipline is meteen de heftigste: 700 meter lang, 150 meter hoog en een snelheid van 65 kilometer per uur. Niet afremmen, want dan blijf je in het midden hangen. Brrr… Hoe ga ik dit ooit durven?! Maar de woorden ‘You’re 100% safe’ van de Thomas Cammaert-lookalike-instructeur overtuigen me en hup, daar ga ik. Een fantastisch gevoel, alsof je door de bergen vliegt. M’n lange jas wappert als een Superman-cape achter me aan. Zeven ziplines later ben ik helemaal om: dit is bijzonder leuk en wil ik vaker doen! Nu hopen dat ik mijn vriend-met-hoogtevrees ook meekrijg...

4. Cultuurhoppen in Split

Omringd door Romeinse zuilen, naast me een sfinx uit Egypte, vóór me een helderblauwe zee en onder me een Game of Thrones-fanshop: where on earth zijn we beland? Dit paleis, nu het stadshart van Split, liet keizer Diocletianus voor zichzelf bouwen in 305 na Chr. Meneer had een groot ego – dat blijkt wel uit het podium waar hij, beschenen door zonnestralen, op stond terwijl hij het volk voor hem liet buigen. En zeg nou zelf, zo’n optrekje om je pensioen te vieren bouwt niet iedereen. Maar Diocletianus was ook een geniale organisator: zo bouwde hij aquaducten en voerde hij een slim belastingstelsel in.

Toen dus een luxe paleis, nu een levendig historisch stadshart vol winkels en restaurants. Ik glip nog even de Games of Thrones-shop binnen, want een fotootje in de Iron Throne mag niet ontbreken. Dineren doe ik in Appetit, een restaurantje waar de verse vis opnieuw overheerlijk smaakt. Zodra het begint te schemeren, is de stad magisch verlicht – reuze romantisch.

5. ‘Easy, easy’ op Brač

Ik verlaat het vasteland en pak de ferry naar Brač, 50 minuten vanaf Split. Een eiland van honing, olijfolie, schapen, lavendel en lijmsteen, de goudachtige stenen die je overal in Dalmatië terugziet. Brač ademt rust – volgens de gids zeggen ze hier altijd ‘Easy, easy’. Geen haast. En dat voel je. In dorpjes als Nerežišća en Dračevica zie je geen kip, maar prijken kerktorentjes fier de lucht in en bloeien de olijfbomen volop. Gekleurde luiken, scheve daken, een waterput: een pláátje.

Al het goede van Brač komt samen in de lunch bij Vinarija Senjkovic in Dračevica. De gastvrouw is sterrenchef en de gastheer vierde generatie wijngaardenier: een perfectere combi bestaat niet. Ze serveren twaalf kleine gerechtjes met acht verschillende wijnen erbij – het is dat ik nog moet autorijden, maar ze zijn allemaal zoepèr. Ook alle ingrediënten van de gerechten zijn zelf verbouwd of komen van lokale boeren. Ik denk oprecht dat ik nooit meer zo lekker (en zo mooi) ga eten als hier.

6. Mountainbiken door de heuvels

Ook mountainbikers houden van Brač, en daarom staat er een mountainbiketour gepland vanaf Supetar. De lichtblauwe lange broek en dunne schoentjes die ik draag zijn niet helemaal de dresscode... Gelukkig heeft de bikeverhuur aan het haventje naast een fiets ook een helm, handschoenen, sneakers én bloemetjessokken voor me. Samen met mountainbikester Thea trotseer ik glooiende heuvels, steile kiezelpaadjes, snelle afdalingen en schelpstranden. Bijna overal op de route zie je in de verte de zee schitteren. Ik neem nog een hap schone lucht en raas verder over het knisperende grind.

- Tekst gaat hieronder verder -

7. Zon op je ‘Bol’

Je hebt van die plaatsen waar de zon altijd lijkt te schijnen: Bol, ook op Brač, is er zo eentje. ’s Zomers een populaire badplaats, nu in het voorjaar een heerlijke plek om bij te komen. Met de zon op m’n ‘bol’ (haha) en een drankje in m'n hand geniet ik van de zeegeur en het uitzicht op het water, de bootjes en de lijmstenen gevels. Het leven is hier goed. In een souvenirwinkel koop ik olijfolie voor het thuisfront – maar Nederland lijkt nog even heel ver weg. Verder telt Bol nog een aantal kerkjes, winkels met zelfgemaakte producten en mooie uitzichtpunten. Daarover gesproken: op de route naar Bol is Vidova Gora, een paar kilometer van de hoofdweg vandaan, een aanrader voor een adembenemend uitzicht.

8. Middeleeuws Trogir

Terug op het vaste land, ademt Trogir geschiedenis. De nauwe straatjes, middeleeuwse torens, kathedralen, stenen trappen en beeldhouwwerken, een gids brengt de verhalen van de stad tot leven. Zo zie ik voor me hoe St. Laurens gegrilld werd (ja, creepy stuff), hoe de Venetiaanse militairen vanuit het fort vijanden op afstand hielden, hoe criminelen werden terechtgesteld op het grote plein en hoe inwoners buiten onder een loggia moesten overnachten als de poorten ’s avonds al dicht waren.

Trogir was ooit in handen van onder anderen de Grieken, Romeinen en Venetianen, en dat zie je terug in de bouwstijlen. In de toren van de St. Laurenskathedraal komt alles samen: alle lagen komen namelijk uit een ander tijdperk. Geschiedenislesje hoor!

Vanaf de toren heb je een prachtig uitzicht over de hele stad en zie je hoe klein het eigenlijk is. Ook de kathedraal zelf is een bezoekje waard; hier vind je het graf van St. Laurens, relikwieën van allerlei heiligen en de Radovanpoort, waarop ik niet uitgekeken raakte. Verder is het leuk shoppen in de kleine souvenirwinkels en op de markt met verse producten; een feestje om overheen te lopen.

Vanaf Trogir is het maar een kwartiertje naar het vliegveld, waar mijn reis eindigt. Wat een toffe trip – ik kom hier zo snel mogelijk terug. En dan met m'n vriend!

Ontmoet de blogger

Eline

Eline

Op elke plek en in ieder mens is iets moois te ontdekken, vindt Eline (25). Klinkt zoetsappig, maar die instelling levert haar wel fijne, bijzondere verhalen op.

Lees meer

Schrijf je in voor onze maandelijkse nieuwsbrief en volg ons op social media.