Logo
  • uur tijdsverschil met Nederland +1 uur tijdsverschil met Nederland
  • gemiddelde temperatuur 27 gemiddelde temperatuur
  • adviesperiode MEI-OKT adviesperiode
  • foto's 14 foto's

Nog nooit had ik van het Griekse eilandje Chios gehoord, hoewel het een van de tien grootste mediterrane eilanden is én het vijfde grootste eiland van Griekenland. En wat blijkt? Chios is bijzonder ‘eigen’ met haar karakteristieke dorpjes, mooie stranden en waanzinnige natuur. Er is ontzettend veel te zien en te doen, en toch is het nog onaangetast en onontdekt. Wat wil een mens nog meer.

Ik vestig me in Karfas, een rustig badplaatsje dat nog geen tien minuten rijden is van het vliegveld. Het eerste wat me opvalt is de kraakheldere zee. Bij het strand zijn verschillende restaurantjes en cafés, die naast gezellige terrasjes ook fijne ligbedden of zitzakken hebben. Alles om een dag te vertoeven en bij te komen. Ik eet heerlijk bij Ammothines: een hip restaurantje met een moderne kaart, waarin ook typische Griekse producten worden verwerkt. Ondanks de rust in het gebied, is het verbazingwekkend hip. Ook fijn: qua eten heb ik als vegetariër bijzonder veel keuze.

Wat de mastiekboom van Chios uniek maakt, is dat hij alleen op dit eiland ‘huilt’

Tranen van mastiek

Ooit van de mastiekboom gehoord? Deze is typisch voor het eiland en de bewoners zijn er erg trots op. Het is een struik die ook voorkomt in andere mediterrane gebieden, maar wat deze uniek maakt is dat er nergens anders hars (mastiek) uitkomt. Door deze druppelende hars lijkt het net alsof de struik ’huilt’. Als je de mastiekbomen van dichtbij ziet en de hars aanraakt, snap je hoe bijzonder dit is. Uit onderzoek blijkt dat dit lekken van hars komt door het milde klimaat en de kalkhoudende grond. Het geeft een magisch gevoel aan mijn bezoek op het eiland. De legende zegt daarbij dat toen de heilige Agios Isidoros door de Romeinen ter executie werd gebracht, zijn tranen in Mastiek veranderden. Ach, een beetje ‘magie’ past wel bij het verhaal.

Mastiek wordt gebruikt in verschillende locale producten zoals gebak, snoepjes en koekjes. Vooral het het helende effect van de hars vind ik zo bijzonder: het schijnt goed te zijn voor je maag en je tanden. De mastiekolie werkt ook bij bronchitis, spierpijn en de behandeling van spataderen. Fun fact: sinds 2014 is de mastiekcultuur een Unesco Immaterieel Cultureel Erfgoed. Zeker de moeite waard om dat uit te proberen.

Het voelt alsof ik in een sprookje ben beland

Op naar de mastiekdorpen

Op Chios wonen ongeveer 50.000 mensen en de meesten leven in Chios-stad en op het zuiden van het eiland. Met de auto trek ik erop uit om een paar mastiekdorpen in het zuiden van het eiland te ontdekken. Alleen in dit gebied groeien de mastiekbomen, dus je komt ze hier hoe dan ook onderweg tegen. Alle plaatsjes liggen lekker dicht bij elkaar en ik wil veel en vaak stoppen om foto’s te maken van de mooie uitzichten vanaf de bergen van het eiland.

Als er een ding niet mag ontbreken aan je vakantie op Chios, is het een bezoek aan Pyrgi - een van de meest iconische dorpjes waar ik ooit ben geweest. Pyrgi is het grootste en belangrijkste mastiekdorpje van het gebied. Het voelt alsof ik in een sprookje ben beland. De traditionele geometrische decoratie op de huizen, xysta genoemd, zijn uniek en leveren mooie plaatjes op. Ook lekker: het is hier niet overladen met toeristen. En dus schiet ik heel veel prachtige foto’s. Is dit “Insta-heaven”? Jazeker. Rondwandelen, elk straatje en steegje ontdekken en een drankje doen op het terras: je kunt hier uren ronddwalen.

Even slikken, hier ben je zo verdwaald

Iets verderop ligt het dorpje Mesta - ook fijn om lekker rond te dwalen. Mesta is misschien wel de best bewaarde Middeleeuwse nederzetting in het mastiek producerende gebied. Bij aankomst moet ik wel even slikken als ik straatje na straatje inloop en word ingesloten door hoge stenen muren. Ik verlies mijn richtingsgevoel en verdwaal om uiteindelijk in een doodlopend steegje te belanden. Kortom, een doolhof van smalle straatjes en steegjes is het wel. Maar ook dit plaatsje is heaven voor kunstenaars en fotografen. De architectuur zorgt ervoor dat het back-in-the-days mogelijk was om van dak naar dak te lopen in tijden van aanval. Gelukkig is dat gevaar niet meer aan de orde. Het ‘ergste’ wat je er in de zomer en tijdens festivals tegen het lijf loopt zijn de vele toeristen. Ga dus halverwege de week of vroeg in de ochtend voor een rustige ervaring.

Lokale pracht

Armolia staat bekend om zijn aardewerk: alles in dit plaatsje ademt ‘handgemaakt’ en ‘lokaal’. Alsof het niet warm genoeg is, word ik helemaal warm van enthousiasme, zodra ik het dorpje binnenrijd. Waar vroeger de pottenbakkers redelijk eenvoudige gebruiksvoorwerpen maakten - zoals schalen, potten en kruiken - maken ze tegenwoordig ook decoratieve items voor huis en tuin. Vergeet alle hipster serviesmerken: Armolia is dé bestemming om je volgende set op de kop te tikken. Ik maak er deze dag dus maar een missie van om mooi aardewerk te scoren.

Op de fiets door kronkelende straatjes, maak ik een reis ik door het verleden

En alsof dit niet genoeg is, bevind ik me even later in een van de mooiste, kenmerkende gebieden van het eiland Chios: Kampos. Ik word er omringd door groene gebergtes, citrus- en andere fruitboomgaarden en roodoranje villa’s. De omgeving doet denken aan Toscane. Aan de andere kant krijg heb ik ook steeds het gevoel dat dit gebied heel ‘eigen’ is, maar ik kan de vinger er nog niet opleggen waarom. Dat maakt het ergens ook weer magisch.

- Tekst gaat hieronder verder -

Op de fiets door compleet vervallen Kampos

Ik maak een fietstocht (onder begeleiding) door het gebied en beleef door smalle, kronkelende straatjes en hoge muren een reis door het verleden. Tijdens de tocht leer ik dat alle oude villa’s moeten voldoen aan dezelfde eisen en ze altijd binnen de familie moeten blijven. Hierdoor zijn sommige villa’s prachtig gerenoveerd, maar anderen compleet vervallen. Het is, zo blijkt, een schande een huis te verkopen of door te geven aan iemand buiten de familie. Zonde!

Slechts één voormalig landgoed - het Citrus Museum – is open voor publiek. Hier kun je er door sierlijke ijzeren hekken af en toe een glimp opvangen van beschaduwde terrassen en balkons. Wil je echt een huis van binnen zien, neem dan een kookles bij Chios Aliós in Perleas Mansion en leer meteen hoe je de lekkerste Griekse gerechten maakt. Bovendien vind je op het terras een van de mooiste uitzichten die het eiland te bieden heeft, vooral bij zonsondergang.

Conclusie: Chios heeft een unieke boom, een authentieke sfeer en bijzondere dorpjes, wat genoeg is voor een meer dan unieke vakantie. Er hangt werkelijk iets magisch en onontdekts in de lucht. Ik ben er zeker van dat dit onontdekte (jammer genoeg) ooit gaat veranderen, maar de magie altijd in de lucht zal blijven hangen.

Ontmoet de blogger

Zoë

Zoë

Amsterdam is haar thuisbasis, de wereld is haar speeltuin, aldus Zoë (30). Reizen is voor haar een van de mooiste manieren om uit haar eigen norm te stappen...

Lees meer

Schrijf je in voor onze maandelijkse nieuwsbrief en volg ons op social media.